Murathan Mungan’ın düzyazı ve söyleşilerini bir araya getirdiği Devam Ağacı ve Güne Söylediklerim kitaplarının izinden giden Masa Mikrofonu’nun içeriğini yazarın yakın tarihli bazı söyleşileri oluşturuyor. Kendisinden dinleyelim: "Farklı kentlerde, dinleyicisi kısıtlı mekânlarda yapılan söyleşilerin daha geniş kitlelere ulaşması için bunları bir kitapta toplamayı, böylelikle yazılı tarihin belleğine emanet etmeyi her zaman önemsemiş, kendi açımdan daha güvenilir bulmuşumdur. Önceden hazırlanmış yazılı metne dayanan konuşmalarla, daha serbest düzen kotarılmış olan söyleşileri aynı dalga boyunda buluşturmaya çalıştım. Bu ikinci türdeki söyleşilerin doğaçlamalı ritmini, tınısını, tonunu, yerine göre alçalıp yükselen tansiyonunu koruyarak yazıya aktarmaya çalıştım.”

Masada Söz, Mikrofonda Ses, s. 9-11

Bir tarihte “İnsanları ölümden daha fazla korkutan şey nedir?” sorusuna Benjamin Cheever, “Bir topluluk karşısında konuşma yapmak,” yanıtını vermiş. Bu sözler gerek geçmişte gerek günümüzde kimileri için hâlâ geçerli olsa da, yakın kuşaktan insanların çoğunluğu için artık pek söz konusu değil sanırım. Daha çok eski kuşaktan, “eski terbiye” ile yetiştirilmiş insanların dönemin atmosferiyle örtüşen gözle görülür sorunuydu bu. “Büyüklerin yanında konuşulmaz”, “Sen sus, sen bilmezsin, sen anlamazsın” azarlarıyla büyüyen çocuklardan, sesleri kısılan kadınlardan, şiveli konuşanlardan, konuşma hakları kısıtlanmış; sesini, sözünü öne sürmede özgüven yoksunluğu çeken kesimlerden söz ediyorum elbet. Onların şu ya da bu biçimde kalabalıklar karşısında söz alacak özgüveni kazanması için memleketin epey bir yol kat etmesi gerekti. Kişinin Türkiye’nin hangi bölgesinde büyüdüğü, hangi toplumsal sınıftan geldiği, genç mi yaşlı mı, kadın mı erkek mi, meslek sahibi mi değil mi gibi pek çok belirleyici unsur insanları kalabalıklar karşısında çekingen, tutuk kılabiliyordu. Dile dökmek istediği düşüncesi, söyleyecek sözü olsa bile hangi dönemde, nerede, nasıl bir ortamda, hangi koşullarda konuştuğuna, meramını doğru anlatıp anlatamayacağına, uygun kelimeleri bulup bulamayacağına, sesinin, sözünün tonunu, üslubunu tutturup tutturamayacağına göre değişen, bir kısmının farkında olduğu ya da olmadığı kaygılarla baş etmek zorundaydı.

K...

Devamını görmek için bkz.